ROI: dit is nog maar het begin!

Afgelopen week waren Jack en Patti Phillips weer in Nederland. Om hun kennis, op het gebied van het in kaart brengen van de Return on Investment bij b.v. trainingen, verder te verspreiden. Jack en Patti reizen over de hele wereld. En worden alom als experts in deze discipline gezien. Ook in Nederland is hun gedachtegoed inmiddels geland, mede door toedoen van de mensen van ROI Navigator, die er hard aan trekken. Omdat ze erin geloven en omdat HR en de wereld van training en ontwikkeling het zo hard nodig heeft.

Voor nogal wat lieden in deze wereld is ROI echter al een brug te ver. Ze houden zich nog nauwelijks bezig met hun resultaten, maar richten zich vooral op hun activiteiten. Dus het maken van programma’s, bedenken van mooie oefeningen, of het ontwikkelen van nieuwe e-learning applicaties. Regelmatig hoor ik van hen, of van opdrachtgevers, dat je effecten toch niet kunt vaststellen. Er spelen immers zoveel factoren een rol. Maar Jack en Patti Phillips laten al jaren zien dat die aanname niet klopt. En dat er allang beproefde methodes zijn om die effecten wel te meten. En dat allang vast te stellen is wat de ROI is. Anders geformuleerd: “ik heb een Management Development programma, dat ons aan investeringen 100K kost. Maar het levert ons 200K op.”

De kop boven deze column maakt echter duidelijk dat ik denk dat we zelfs nog wel een paar forse stappen verder te zetten hebben. Want zeg nou zelf, achteraf bepalen wat de effecten zijn is toch in veel gevallen niet waar het om gaat. U zou er geen genoegen mee nemen als uw medisch specialist zo te werk zou gaan.

Nee, vooraf voorspellen wat de effecten zijn. Daar gaat het om! Gewoon weten wat de kans op succes is bij bepaalde interventies. Of weten dat andere interventies tamelijk zinloos zijn. Geen aantoonbare effecten hebben.

Nou moet je behoorlijk wat data verzamelen om dit soort uitspraken te kunnen doen. En je moet een beetje lef hebben.  Jack Phillips vertelde me het volgende verhaal. Op een conferentie in Nieuw Zeeland zat hij in een paneldiscussie. Mensen waren erg enthousiast over e-learning. Phillips nam het woord en gaf aan dat hij talloze studies heeft gedaan. Nergens kon worden aangetoond dat er een meetbaar effect was opgetreden. Hij werd weggehoond. Op zijn vraag of de andere partij dan met data kon onderbouwen dat hij het mis had, bleef het stil. Desalniettemin werd hij op die conferentie, over e-learning, een persona-non-grata.

Alle studies die nu uitgevoerd worden om achteraf effecten vast te stellen, leveren veel data op. Die gegevens kunnen gebruikt worden om verbanden te leggen en voorspellingen te doen.

En dan kunnen we het kaf van het koren gaan scheiden in de opleiderswereld. Programma’s met een bewezen effect, trainers met aantoonbare goede resultaten zullen overblijven. En de rest? Ach, de kwakzalverij is ook nog steeds niet uitgebannen in de medische wereld. Zal bij ons ook wel een tijd duren!

Ik hoop van harte dat de verzamelaars van HR data, zoals Phillips Institute en ROI Navigator in Nederland, snel lef tonen en ons vertellen hoe het werkelijk zit.